Investeren in diamant: hoe u synthetische mijdt

Wilt u investeren in diamanten, dan moet u absolute zekerheid genieten dat de edelstenen werkelijk waard zijn wat u ervoor neerlegt. Cruciaal daarbij is dat u perfect weet hoe ze ontstaan zijn. Want de kans dat u een synthetische diamant aankoopt, terwijl u dacht een natuurlijke in handen te krijgen, wordt steeds groter. Hoe kunt u het onderscheid maken, zodat u de juiste prijs voor de juiste kwaliteit betaalt?

  • Synthetisch ontwikkelde diamanten hebben dezelfde chemische, fysische en optische kenmerken als hun natuurlijke tegenhangers.
  • Vanaf 1970 evolueert de technologie achter kunstmatige diamanten snel. Sinds midden jaren tachtig vindt u ze ook in juwelen.
  • Vandaag valt het onderscheid tussen de natuurlijke en synthetische edelstenen nog maar moeilijk te maken.
  • Het gevaar is dat de synthetische versies vermengd worden met natuurlijke, zonder dat u dit als koper beseft.
  • Vandaar ons advies om alleen te investeren in diamanten waarvan u absoluut zeker bent dat ze natuurlijk zijn, via een certificaat van HRD, IGI of GIA, aan een uiterst scherpe prijs via BAUNAT DIAMONDS.

Diamantcertificaat GIA

Geschiedenis in een notendop

Al sinds de ontdekking dat diamant uit pure koolstof bestaat, in 1797, probeerde de mens vele malen om daarmee de gegeerde edelsteen te maken. Pas rond het einde van de 19de eeuw beweerden enkele wetenschappers daar ook in te slagen. Maar niemand kon hun experimenten succesvol te herhalen.

Vanaf de jaren veertig van de vorige eeuw startten onderzoekers in de VS, Zweden en de Sovjet-Unie meer systematisch onderzoek naar hoe ze zelf diamant konden maken. De methodes die ze toen inzetten, domineren vandaag nog steeds de productie van synthetisch ontwikkelde diamant, maar daarover straks meer.

Uiteindelijk produceerde Tracy Hall bij het Amerikaanse General Electric eind 1953 voor het eerst zelf diamant volgens een procedé dat ook te herhalen viel. De grootste diamant die hij maakte, was echter slechts 0,15 mm groot en visueel alles behalve perfect. Niet geschikt voor juwelen dus. Synthetische diamant werd voorlopig enkel gefabriceerd voor industriële toepassingen, zoals lasers.

Synthetisch ontwikkelde diamanten in juwelen

In 1970 zorgden onderzoekers bij General Electric voor een doorbraak. Ze maakten voor het eerst diamanten in een kwaliteit en grootte die wel geslepen kon worden. Na een week verkregen ze een diamant van ongeveer 5 mm, met een gewicht van 1 karaat. Nog niet veel, maar de technologie zou snel evolueren.

Tegen midden de jaren tachtig werd het mogelijk commercieel haalbare hoeveelheden diamanten te produceren, die bruikbaar waren in sieraden. De eerste bleven nog klein en geel tot bruin. Maar de kwaliteit en de groottes gingen erop vooruit: de synthetische stenen werden steeds meer kleurloos. Vandaag valt het onderscheid tussen natuurlijke en synthetisch ontwikkelde diamanten nog maar moeilijk te maken, toch niet meer door een leek.

Tegelijk dalen de productiekosten. Met als gevolg dat steeds meer bedrijven zich op deze markt wagen. Zakenbank Morgan Stanley schatte in 2016 dat de kunstmatige diamanten tegen 2020 15% van de handel in kleine stenen en 10% van die in grote stenen zouden uitmaken. Een studie van de Gem and Jewellery Export Promotion Council, een organisatie die de Indiase edelsteen- en juwelenindustrie promoot, bracht in 2017 aan het licht dat er toen al voor 4,2 miljoen karaat aan synthetische diamant was geproduceerd.

Synthetische diamant

Wat zijn die kunstmatige diamanten?

Wel, de clou is: het zijn echte diamanten. Daarmee bedoelen we: ze hebben dezelfde chemische, fysische en optische kenmerken. Ze zijn even hard en bestaan in allerlei kleuren en groottes. Ook kunnen ze evenveel ‘vuur’, schittering en helderheid vertonen als natuurlijke diamanten, als ze goed geslepen zijn. Het grote verschil schuilt echter in de manier waarop ze gemaakt worden.

Natuurlijke diamanten ontstonden meestal 150 tot 250 km diep onder het aardoppervlak. Door hoge druk en temperatuur loste koolstof daar mineralen op, om ze vervolgens te vervangen door diamant. Het proces nam millennia in beslag. De meeste natuurlijke diamanten zijn maar liefst 1 tot 3,5 miljard jaar oud. Tientallen tot honderden miljoenen jaren geleden brachten vulkanen ze naar boven.

Synthetische diamanten ontstaan in het laboratorium, volgens verschillende methoden, waaronder deze twee zeer bekende:

  • High Pressure, High Temperature (HPHT): deze methode, die Tracy Hall ook al hanteerde, wordt nog altijd het meest gebruikt. De fabrikant bootst hierbij in een drukpers de omstandigheden na waarin natuurlijke diamant ontstaat. Eerst wordt een metaal gesmolten, bij 1400 graden Celsius en onder hoge druk. Het goedje lost pure koolstof op, waarna het neerslaat op diamantzaadjes en de edelsteen ontstaat.
  • CVD (Chemical Vapour Deposition): met deze nieuwere, veel eenvoudigere techniek wordt diamant gemaakt in een vacuümkamer, bij beperktere temperaturen en zeer lage druk. Een mengsel van koolwaterstofgas (bijvoorbeeld methaan) en waterstof wordt verwarmd. Daardoor laat dat laatste koolstofatomen los. Die hechten zich op een vierkante plaat van diamant.

HPHT

Zelfs mogelijk om kleur te veranderen …

Hoewel HPHT-diamanten soms blauw of bijna kleurloos zijn, groeien de meeste met een gele of bruine kleur. Met speciale behandelingen kunnen fabrikanten de kleur na het groeiproces aanzienlijk versterken of grotendeels verwijderen. In dat laatste geval krijgt de diamant een kleur tussen D en Z. D staat voor absoluut kleurloos, richting Z zijn de edelstenen lichtgeel.

Mogelijk wordt de kleur zelfs veranderd. Daarbij wordt de diamant bestraald en vervolgens zwaar verhit. De diamant wordt zo bijvoorbeeld rood, roos of groen. Natuurlijke diamanten in die kleuren zijn bijzonder duur. Het gevaar bestaat dus dat er grote bedragen voor worden neergelegd.

Green diamond

Diamantsector in actie tegen vermenging

Dat brengt ons tot het probleem van synthetische diamanten, waarvoor het Amerikaanse consultancykantoor Bain & Company waarschuwde in zijn Global Diamond Report van 2016. Namelijk dat deze stenen illegaal zouden worden vermengd met de natuurlijke diamanten, zonder dat u dit als belegger weet.

De diamantsector wil dit koste wat het kost vermijden. Zo lanceerde de Diamond Federation of Hong Kong in 2015 al het kwaliteitslabel Natural Diamond Quality Assurance. Heel wat handelaars verzekeren daarmee dat ze geen kunstmatige diamanten verkopen.

Tegelijk maakten diamantproducenten financiële middelen vrij om met marketingacties de authenticiteit en schaarste van natuurlijke diamanten te benadrukken, waaronder de internationale campagne Real is Rare uit 2017, met meerdere veelbekeken televisiespots gefinancierd door de belangenorganisatie Diamond Producers Association

Ook schakelt de sector wereldwijd blockchaintechnologie in. Dat is een nieuw databasesysteem, waarmee steeds meer bedrijven data over transacties uiterst beveiligd opslaan. De informatie wordt immers in versleutelde blokjes opgeslagen in een groot netwerk van computers, zonder enig centrum.

Grote diamantproducenten als De Beers willen met deze nieuwe technologie elke beweging van een diamant documenteren, zodat elke edelsteen perfect te traceren valt, van mijn tot koper. Het Londense Everledger had vorig jaar al meer dan 1,6 miljoen diamanten geregistreerd in een blockchain. In de toekomst zou u zo alle details kunnen opzoeken over een diamant die u wilt aankopen.

Cruciaal bij investeren in diamanten: hoe ziet u het verschil?

Dat is de hamvraag. Hoe kunt u nú weten of u te maken hebt met een natuurlijke diamant of met een synthetische variant die mogelijk 30 tot 40% minder waard is? Het antwoord is eenvoudig: reken hiervoor op de edelsteenlaboratoria Hoge Raad voor Diamant of HRD, Gemological Institute of America of GIA en International Gemological Institute of IGI.

Het is bijzonder belangrijk alleen te investeren in diamanten met een certificaat uitgegeven door deze drie toplaboratoria. Daarin stellen ze niet alleen uiterst consistent en helder de kwaliteit van de diamant vast, zoals uitgebreid beschreven in deze blogpost over certificering. Ze onderscheiden ook of het om een natuurlijke of een kunstmatige diamant handelt.

De instituten beschikken hiervoor over heel wat nieuwe technologie, zoals M-Screen + bij HRD Antwerp. Deze hoogtechnologische installatie screent en sorteert automatisch ronde diamanten, met een onwaarschijnlijke snelheid van drie diamanten per seconde of 80 à 100 karaat per uur. De oplossing moet het checken op synthetische makelij ook betaalbaar houden voor kleinere stenen.

Zowel bij HRD, als GIA en IGI kunt u wel synthetische diamanten laten graderen, maar u krijgt dan een specifiek certificaat.

Wij houden het bijzonder simpel. Bij ons kunt u alleen maar investeren in diamanten die 100% natuurlijk zijn. Om daar zeker van te zijn, laten we elke diamant controleren bij één van de drie toplaboratoria én kopen we enkel in bij gerenommeerde diamanthandelaren.

U betaalt bij ons dus steeds het juiste bedrag voor een gegarandeerde kwaliteit, zonder dat u later voor een financiële verrassing komt te staan doordat de diamant plots veel minder waard blijkt te zijn. Bovendien geniet u maximale kans op mooi rendement. Want wij drukken ook ons prijs, maar niet door diamanten zelf te maken, wel door onze smartbuyaanpak.

Laboratory grown diamond

Start vandaag nog met beleggen in natuurlijke diamanten

De juiste prijs voor 100% natuurlijke kwaliteit, daartegen belegt u via een van onze vier investeringsopties. Of neem eerst contact op met onze experten, voor objectief advies.

Author: Tom Dejonghe
Bron: BAUNAT

Met dit artikel streeft BAUNAT DIAMONDS ernaar u grondig te informeren over investeren in diamanten. Bij geen enkele belegging kan er echter gegarandeerd worden dat die compleet risicoloos is of dat die volledig bij u past. Doe daarom voldoende onderzoek naar de risico’s en eigenschappen van investeren in diamant zodat u ten volle de juiste keuze kan maken voor uw portefeuille.

Related

Most popular